Het dagboek van Bever

Ik was vanmorgen al vroeg bij de dam, en dat voelde meteen goed, want het water stond precies op zo’n manier dat je al aan de oever kon zien wat er veranderd was. Toen ik de meetstok neerzette, zag ik dat de opening iets gelijkmatiger doorliep dan eerder. Er lag nog wel een losse rand die niet mee wilde werken, maar na een klein duwtje van mijn poot liep het water rustiger langs de kant. Later op de dag, bij de emmer op het schuine zand, kwam Beer erbij. Hij zette een platte steen onder de emmer, heel handig, maar de steen drukte een spoor in de natte oever. Dat zag ik meteen. Ik heb hem daarom naar het droge stukje verplaatst. Dat is beter. Je ziet het meteen aan het zand: het blijft nu stiller liggen.